Doruto Jake Naffi Nilam Candy Ramiro home in memoriam foto's Blog Artikel DvhN 20-02-2014.pdf OrionM Roots Xavi Omara Lucas Teun Tzigana Chico

Mag ik mij even voorstellen en tegelijkertijd iets van mijn leventje vertellen?!
Mijn naam is Doruto en mijn baasje noemt mij meestal Do wanneer zij mij roept.
In mijn pubertijd had ik een ander baasje die graag met mij ver in de dressuur wilde komen. Dat was mij nog allemaal een beetje teveel en te serieus. Ik was er geestelijk nog niet klaar voor zeg maar    dus had ik daar nog weinig zin in en moest iets verzinnen om daar onderuit te komen. Mijn pech was (ja sorry hoor voor mijn arrogantie) dat ik zeer veel aanleg had en daardoor kwamen er iedere keer weer mensen op mijn pad die zeer geïnteresseerd in de dressuur waren. Tja, daar kon ik maar een ding verzinnen en dat is lekker lastig en ondeugend doen. Dit zit natuurlijk ook in mijn bloedlijn Doruto x Amor. Iedereen zei tegen mijn baasje, " wat wil je nou, dat is moeilijk x moeilijk", maar zo bond heb ik het niet gemaakt hoor.

Een van mijn eerste baasjes, waar ik hiervoor over sprak, zag ik echt niet zo zitten. Zij heeft mij naar een dressuur stal gestuurd om daar maar eens mijn lesje te leren. Ze kwam dan eens in de ..... tijd langs en riep ze door de stal of ik al opgezadeld stond PPFFFFFFFFFFFFF.
Eenmaal op mijn rug, lekker over het diagonaal, neus tussen mijn benen en bokken maar, hahaha dacht ik, die ligt er lekker af. Dit heb ik een aantal keren vol gehouden en toen durfde zij niet meer op mij te rijden. Zo, dacht ik, dat is nummer één waar ik vanaf ben.

Op deze stal stond een ander paard die heel lief behandeld werd, daar was ik eigenlijk wel een beetje jaloers op. Zo een baasje wil ik ook!!!! Nou dat wordt dan proberen de aandacht te trekken, .................en dat is gelukt.
Omdat ik nu volop in training stond en eigenlijk niet een vast baasje meer had kreeg mijn huidige baasje een beetje medelijden met mij en kwam mij iedere dag lekkere wortelen brengen en even lekker knuffelen. Knuffelen was en is nog steeds een van mijn favoriete bezigheden. Gelukkig waren er andere ruiters die probeerde mij aan haar te verkopen maar ik hoorde haar zeggen, nee hoor hij is mij veelte wild!! Toch hebben ze het voor elkaar gekregen, dat zij mij ging uitproberen. Ik hoorde: voor een weekje en wanneer hij mij er niet af probeert te gooien dan wil ik erover denken hem te houden.
Was dat even een gelukje, nu kon ik laten zien dat ik ook helemaal voor haar ging!!!!!!!!!!!!!! Dus ik was super braaf, GEWELDIG, wij waren vanaf dat moment een geweldig TEAM!!!!!
Ik was toen ongeveer 6 jaar oud, dus had nog een heel leven voor mij, mmmmm.
Ook met haar ging ik dressuur rijden maar heel rustig aan en werd ik ook niet overvraagd. Na enkele gelukkige jaartjes werd ik (helaas) op een gegeven moment kreupel. Geen enkele arts kon het vinden. Van de ene kliniek naar de andere. Mijn baasje maar uren per dag wandelen met mij. Wel heel leuk hoor, lekker over de heide met z'n tweeën.
Op een gegeven moment toen ze het echt niet meer zag zitten met mij, hoorde ze via via dat er een super dierenarts bestaat, die echt ieder paard beter kan krijgen. Nou dat klopt!
Om het verhaal niet heeeeeeeeeel erg lang te maken, zal ik maar even een verkorte versie vertellen.
Deze arts is o.a. de trainer voor de beste ruiters in de wereld. Hij leerde mijn baasje een hele andere manier om met paarden om te gaan. Niet al teveel op mijn rug, daar ben ik ook eigenlijk niet voor gebouwd, maar veel trainen op allerlei verschillende wijze, banden slepen, los in en uitjes springen, etc. etc.
Hij verhuisde zelf naar Frankrijk naar een prachtig landgoed met super veel sappige weiden. En raad eens wat, ik mocht daar komen wonen voor een lagere tijd samen met mijn broer, waar ik nog niets over gezegd had. Wij werden de grootste maatjes, konden niet meer buiten elkaar.
Hier hebben we zo'n twee jaar gewoond en toen weer samen terug naar Nederland, richting Nijkerk.
Ook daar hebben we echt genoten, veel samen in de weide gespeeld. Helaas brak er toen een tijd aan dat wij uit elkaar zijn gehaald doordat mijn baasje minder tijd had voor ons.
Mijn broer ging voor de winter naar Almere en ik naar Eemnes, dat was dichter bij haar woning.
Daar heb ik een jaar of vier gewoond totdat mijn baasje voor haar werk naar Zwitserland moest verhuizen. Eerst was ze er een weekje wel en dan weer een weekje niet. Gelukkig hebben we het zo een beetje kunnen afbouwen, onze innige relatie.
Wederom had ik weer super geluk want mijn baasje leerde via via Victorien kennen. Die had stallen bij huis en lekker weide. Daar heb ik een aantal jaren heerlijk mogen wonen totdat ook zij voor haar werk moest verhuizen en geen tijd meer heeft voor paarden.
Mijn baasje in de rats, wat moet ze nu voor mij verzinnen!!!!!!!!!!!!!
Ja hoor, ook nu weer heb ik haar voelsprieten uitgezet om maar eens goed mijn best te doen om via internet een plek te vinden. En daar viel mijn oog op een GEWELDIGE stal in Dwingeloo, bij een geweldig stel die een en al liefde over heeft voor mij en mijn stalgenoten...........................BETER KUNNEN WE T NIET TREFFEN.............................NU OOK MIJN EIGEN BAASJE NOG IETS VAKER ZIEN....................... wat ben ik een bofkont, ik wens al mijn lieve mede vriendjes zo een leven als ik